Les sources manuscrites de la théorie de la musique (S. IX-XVI)

__________________________________

 

Fidiculae / Fistulae si

 

Fidiculae...
Extrait de la troisème partie de la Scolica enchiriadis (GS1, p. 204a)
OXFORD, Bodleian Library (GB-Ob), Bodley 842 (S.C. 2575), f. 44r-v

 

Fistulae si...
BERN, Stadtbibliothek (CH-Bu), B 56, f. 3a (Bn)
CAMBRIDGE, Trinity College (GB-Ctc), R.15.22 (944), f. 129r (C)
MILANO, Biblioteca Ambrosiana (I-Ma), M 17 sup., f. 34v (Ml1)
OXFORD, Bodleian Library (GB-Ob), Rawl. C. 270 (S.C. 12130), f. 12 (OR)

 

Edition : Klaus-Jürgen Sachs, Mensura fistularum. Die Mensurierung der Orgelpfeifen im Mittelalter. Teil I: Edition der Texte, Teil II: Studien (Stuttgart-Murrhardt, 1970-1980; Schriftenreihe der Walcker-Stiftung, 2-3), Teil I, p. 115.

 

Fidiculae sive fistulae, si aequalis grossitudinis fuerint et maior minorem in sua longitudine bis habuerit, diapason, ut supra dictum est, ad invicem consonabunt si ter habuerit, diapason et diapente respondent.

Fidiculae-fistulae] Fistulae Bn, C, Ml1, OR
consonabunt] resonabunt Bn, C, Ml1, OR

Si quater habuerit, disdiapason concordiam facient.

disdiapason] bisdiapason Bn, C, Ml1, OR

Si maior dimidia minoris parte super habuerit, diapente fit consonantia.

 

Si tertia minoris parte praecellerit, diatessaron erit.

 

5 Si octava minoris parte supergreditur, tono concordant.