|
Les sources
manuscrites de la théorie de la musique __________________________________ |
|
|
A gamma dividatur |
|
|
WOLFENBÜTTEL, Herzog-August Bibliothek (D-W), 334 Gud. Lat. 8°, f. 101r. |
|
|
Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p.138. |
|
|
A gamma dividatur per IIIs, et utrumque .D. .d. ponatur in quorum medietate .G. locatur. |
|
|
Cuius utrumque latus dividatur, et .C. gravium et .g. excellentium obtinent locum. |
|
|
.C. meditullium usque ad finem est .c. acutum, quorum medietas est .F. |
|
|
Ipsius quoque .F. medietas est .f. excellentium, sed ipsorum medietas est .b. synemenon. |
|
|
His igitur tribus passibus possunt VIIII chordae inveniri si tantum medietas cuiusque requiratur. |
|
|
Item a .D. per IIIa metiatur et II .aa. inveniuntur. |
|
|
Regira circinum a .D. et pone .A. gravium. |
|
|
Ab ipso .A. per IIIs divide et utrumque .E. .e. pone, quorum medietas est .a. acutum iam locatum. |
|
|
Iterum ab .E. per IIIa dividatur et .b[q]. acutum ponatur. Reliqui vacant. |
|
|
Regira circinum ab .E. et constituatur .B. gravium. |
|
|
Omnibus inventis expande circinum ab .F. gravium usque ad .f. excellentium. Regira ab .F. et habebis .B. synemenon gravium. |
|