Les sources manuscrites de la théorie de la musique
(S. IX-XVI)

__________________________________

 

A gamma dividatur

 

WOLFENBÜTTEL, Herzog-August Bibliothek (D-W), 334 Gud. Lat. 8°, f. 101r.

 

Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p.138.

 

A gamma dividatur per IIIs, et utrumque .D. .d. ponatur in quorum medietate .G. locatur.

 

Cuius utrumque latus dividatur, et .C. gravium et .g. excellentium obtinent locum.

 

.C. meditullium usque ad finem est .c. acutum, quorum medietas est .F.

 

Ipsius quoque .F. medietas est .f. excellentium, sed ipsorum medietas est .b. synemenon.

 

His igitur tribus passibus possunt VIIII chordae inveniri si tantum medietas cuiusque requiratur.

 

Item a .D. per IIIa metiatur et II .aa. inveniuntur.

 

Regira circinum a .D. et pone .A. gravium.

 

Ab ipso .A. per IIIs divide et utrumque .E. .e. pone, quorum medietas est .a. acutum iam locatum.

 

Iterum ab .E. per IIIa dividatur et .b[q]. acutum ponatur. Reliqui vacant.

 

Regira circinum ab .E. et constituatur .B. gravium.

 

Omnibus inventis expande circinum ab .F. gravium usque ad .f. excellentium. Regira ab .F. et habebis .B. synemenon gravium.