|
Les sources
manuscrites de la théorie de la musique __________________________________ |
||
|
A primo .C. usque in finem |
||
|
LEIPZIG, Universitätsbibliothek (D-LEu)
431, 161v (Lei) |
||
|
Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p. 215. |
||
|
Lei |
|
Ro |
|
A primo .C. usque in finem fac novem punctos et <in primo> habebis D-sol-re, |
|
A primo C-fa-ut usque in finem fac novem punctos et in primo puncto pone D-sol-re, |
|
et dimisso uno puncto habebis G-sol-re-ut, |
|
in tercio g-sol-re-ut, |
|
et b molle, |
|
in quarto b molle, |
|
et Dlasolre. |
|
in quinto de-la-sol-re. |
|
Iterum fac novem punctos. A primo .D. et habebis E-la-mi primum |
|
Iterum fac novem punctos. A primo D-sol-re usque in finem et in primo habebis E-la-mi, |
|
et dimisso puncto uno habebis a-la-mi-re, |
|
in tercio a-la-mi-re, |
|
et C-sol-fa-ut |
|
in quarto c-sol-fa-ut, |
|
et ultimum e-la-mi. |
|
in quinto ultimum ee-la-mi. |
|
Iterum a primo .C. usque in finem fac IIIIor punctos et habebis .F. |
|
Item a primo C-fa-ut usque in finem fac IIIIor puncta et in primo habebis F-fa-ut. |
|
Ab ipso .F. usque in finem fac IIIIor punctos et dimisso primo puncto habebis ultimum .f. |
|
Ab ipso F-fa-ut usque ad finem fac IIIIor puncta et in secundo habebis ultimum f-fa-ut. |
|
Inter .b. molle et c-sol-fa-ut fac medium punctum et habebis [bq] durum. |
|
Inter b molle et c-sol-fa-ut fac unum punctum et habebis [bq] durum. |