Les sources manuscrites de la théorie de la musique
(S. IX-XVI)

__________________________________

 

Compendiosam nota doctrinam

 

MÜNCHEN, Bayerische Staatsbibliothek (D-Mbs), Clm 92, f. 265r-v.

 

Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p. 181.

 

De monocordi compositione.

 

Compendiosam nota doctrinam.
Per medium ligni in quo ipsum conficere volueris lineam trahe occultam, et in principio eiusdem lineae commodose circa finem accipe punctum, quem signa .F. Et ibi debet poni prima magada.

 

Post hoc frange circinum, ut ab eodem puncto in eadem linea, secundum longitudinem ligni poteris 9 habere divisiones, quas signa per puncta.
Et in primo puncto pone Γ-ut
et in secundo nihil,
et in tercio c-fa-ut,
in quarto nihil,
in quinto g-sol-re-ut,
in sexto c-sol-fa-ut
et in septimo g-sol-re-ut,
et in octavo nihil.
In ultimo vero pone ciffram, que habet locum secundae magadae.

 

Post hoc a Γ-ut usque ad secundam magadam iterum novem fac partes per novem puncta signando eas.
Et in primo puncto pone A-re,
in tercio videtur esse d-sol-re,
in quinto a-la-mi-re,
in sexto d-la-sol-re,
in septimo aa-la-mi-re.

 

Deinde ab A-re similiter fac novem partes usque ad secundam magadam.
Et in primo puncto pone B-mi,
in tercio e-la-mi,
in quinto b-mi.