|
Les sources
manuscrites de la théorie de la musique __________________________________ |
|
|
Designata proslambanomeno |
|
|
FIRENZE, Biblioteca Medicea Laurenziana (I-Fl),
Ashburnham 1051, f. 135v (Fi) |
|
|
Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p. 80 |
|
|
1 Designata proslambanomeno sive sub ipsa sinistra magada sive ubilibet in sinistra tantum parte monocordi, totum usque ad dextram magadam in duas equales partes monocordum divides, et sic inventam mesen designabis .h. |
|
|
2 Ponesque .d. lychanos hypaton mediam inter .a. et .h. |
|
|
3 Deinde totam cordam ab .a. in tria dividens, in fine primi trientis invenies .e. hypaten meson. |
|
|
4 Ipsoque spacio quod est ab .a. usque ad .e. tribus diviso spaciolis, in fine primi spacioli notabis .b. hypaten hypaton. |
|
|
5 Post hoc, divisa .d. in quatuor, invenitur .g. lychanos meson. |
|
|
6 .g. vero duobus passibus diviso circinoque sub corde spacio sinistrorsum ab .g. reducto, .c. parhypate hypaton invenitur. |
|
|
7 .c. vero quatuor passibus diviso, primus eius quadrans .f. parhypate meson terminatur. |
|
|
8 .f. quoque primum spacii sui quadrantem et trite synemmenon terminat. |
|
|
9 Omnes relique corde duobus ab aliqua iam inventa tantum
passibus inveniuntur. |
9 inventa tantum] inventarum Fi inventatum Ro |