|
Edition : Christian Meyer, Mensura
monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société
française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la
Société française de Musicologie, II,xv), p. 3.
|
|
|
Divide monocordum in IIII partes per tria puncta, et in dextro puncto pone
.P., in secundo .<H>., in t<ertio> .D.
Tunc a capite primo, id est a dextro magada usque ad .P., divide in VIII et
ultra iuxta eandem mensuram pone .O.
Item divide similiter ab initio usque ad .O. in VIII et ultra pone .N.
Item ab initio usque ad .P. divide per tres, et in quartam pone .M.
Tunc divide ab initio usque ad .M. in octo et in nono pone .L.
Item eodem modo divide per octo usque ad .L. ab initio et in VIIII pone .K.
Tunc divides ab initio per tres usque ad .M. et in IIII pones .I.
Iterumque ab initio divide per VIII usque ad mesen, et in VIIII pones .G.
Item ab initio divides in VIII usque ad .G. et in VIIII pone .F.
Tunc divide ab initio usque ad mesen per tres, et in IIII pone .E.
Item ab initio divide per VIII usque ad .E. et in nona pone .D.
Tunc ab initio divide usque ad .D. in VIII et in nona pones .C.
Item ab initio usque ad .E. divides in III et in quarta pones .B.
Quintum tetracordum sic compones : divides ab initio usque ad .L. per
VIII et in VIIII subterius facies assignando tonum.
Item ab initio usque ad signatum thonum divide per VIII et in VIIII signabis
alterum thonum, remanente a mese semithonio.
|
|