Les sources manuscrites de la théorie de la musique
(S. IX-XVI)

__________________________________

 

Dividitur monocordum

 

BRUXELLES, Bibliothèque royale, II 785, f. 10v

 

Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p.178.  

 

Dividitur monocordum primo in IX passibus.
Primus terminatur in a-re,
secundus vacat,
tertius terminatur in d-sol-re,
4 vacat,
5 in a-la-mi-re,
6 in .d. ac<uto>,
7 in .aa. s<uper> acu<to>.

 

Item dividitur in IX passi<bu>s incipiendo ab a-re.
Primus terminatur in mi,
secundus vacat,
tertius terminatur in e-la-mi,
4 vacat,
5 in [bq],
6 in .E.,
7 in [bq],
re<liqui> va<cant>.

 

Item dividitur in 4 incipiendo a Γ-ut,
primus terminatur in c-fa-ut,
secundus in g-sol-re-ut,
tertius in g-sol-re-ut s<uper acuto>,
quartus in fine monocordi.

 

Item dividitur in 4 incipiendo in .c. gravi,
<primus terminatur> in <f->fa-ut acutum,
secundus in c-sol-fa-ut,
tertius in c-sol-fa-ut,
4 in fine.

 

Item dividitur in 4 passibus incipiendo in F-fa-ut,
primus terminatur in b-fa-[bq]-mi,
secundus in f-fa-ut,
reliqui vacant.

 

Item a b per duo.
Primus ter<minatur> in b<b>,
2 finit.

 

Item dividitur in IX passibus incipiendo in c-<sol>-fa-ut,
primus terminatur in d-la-sol-re quod supra habuimus,
<quintus in dd-la-sol>