|
Les sources
manuscrites de la théorie de la musique __________________________________ |
|
|
Fac lineam occultam |
|
|
MÜNCHEN, Bayerische Staatsbibliothek (D-Mbs), Clm 10691, f. 311r. |
|
|
Edition : Christian Meyer, Mensura monochordi. La division du monocorde (IXe-XVe siècles) (Paris: Société française de Musicologie, Éditions Klincksieck, 1996; Publications de la Société française de Musicologie, II,xv), p. 183. |
|
|
Compositio monochordi. |
|
|
Fac lineam occultam cuius extremitates sint puncta .f. et .g., puncta scilicet iugorum.f. erit in sinistra, .g. in dextra. |
|
|
Hanc lineam divide in 9 partes. |
|
|
Deinde a gamut usque ad .g. punctum fac 9 partes. |
|
|
Deinde ab are fac 9 partes usque ad .g. |
|
|
Rursus divide lineam ab .f. in .g. in 4 partes. |
|
|
Deinde incipe a bfa infra bmi grave et fac 4 divisiones usque in .g. |
|
|
Deinde a bmi graue usque in .g. fac 9 partes. |
|
|
Deinde a semitonio inter dsolre et elami usque .g. fac 4 partes. |
|
|
Et si placet, divide primam in 2 partes et in medio habebis b semitonium inter gsolreut et aalamire. |
|
|
Postea incipe a csolfaut et fac duas partes usque .g. |
|
|
Idem fac a dlasolre et in medio pone ddlasol. |
|
|
Sic ab elami acuto 2 fac partes |
|
|
Sit autem monocordum adminus 6 palmorum in longitudine. Foramen resonantie constabit prope .g. Linee rubee possunt in simplicibus omitti. |
|